از صفر شروع می کنیم

                            تو خوبیهایم را از یاذ ببر

                                                  من همه چیز را

تو می روی

تمام استگاه می رود

و من چقدرساده ام

که سال های سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده او هم چنان

به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام

نه در بازوانم

قلبم را قدرتی بخش تا ناملایمات زندگی را آسان تر تحمل کنم

تا بدانم عشق چیست و چگونه عشق بورزم ؟

خدایا قدرتم را فزونی بخش

نه چشم هایم را و نه زبانم

بلکه فکر و اندیشه ام را تا بدانم کیستم و چیستم

تا از دوش ناتوانی باری را برگیرم تا دست سردی را گرمی بخشم

تا دردمندی را آسوده سازم

 خدایا قدرتم را افزون کن

نه در گستاخی و نه در گزافه گویی

بلکه روحم را تا بدانم انسلنیت چیست و کجاست

تا بدانم کوتاه ترین راه برای انسان شدن و انسان ماندن چیست

خدایا کمکم کن

من تمنای قدرت دارم

این تکه ابر را

ببریم بالای سر آن درخت

که سال ها قبل

در بحبوحه عشق اساطیریمان

در پشت باغ های سهراب

کاشته بودیم

هواشناسی اعلام کرد،

در تمامی دشت های خاطره هایمان

باران نخواهد بارید

دل دلوپس آن

واژه دوستت دارم ی است

تو می مانی و من

از دیروز و امروز

و من

به پرده ای فکر می کنم

که حقیقت نگاه تو تورا از من ربوده است

و به طناب داری می اندیشم

که هیمین نزدیکی هاست

همین جا

کنار جاده سرد و برزخ بی روح قفس

حالا تو می مانی و فردا

تیتر اول روزنامه های شهر

طرحی است

از رویای رسیدن

که به آن می اندیشم

و امروز

غم دوری از هم

فاصله ایست جاوید

میان آن رویای کودکانه

و این واقعیت تلخ

اما صادقانه...

مظهر قدرت بود. یک روز قناری و کرکس کنار هم روی دیوار یک خانه روستایی نشستند

مرد روستایی که آن ها را دید گفت: حیف از این قناری زیبا که با پرنده ای به این زشتی

همنشین شده ، پرها و صدای زیبای قناری کجا و کرکس کجا؟

قناری نگاهی به پرهای نرم و خوشرنگش انداخت غرور سر تا پای وجودش را فرا گرفت،

پر کشید و رفت

نمیدونم چند روزه که ندیدمت دیگه حسابش از دستم رفته ولی دلم برات تنگ شده و

خیلی بیشتر از اون وقتی که هر روز می دیدمت عذاب می کشم هیچوقت فکر نمی کردم

یه روز فقط برای ندیدنت اینقدر داقون بشم وای بر روزی که ببینم انتظارم بی فایده بوده اون

روز حتمآ روز مرگمه ، کاش می شد حداقل برای یک ثانیه می دیدمت تا بهت بگم چقدر

دوست دارم ولی ...

نمی دونم حتمآ یه حکمتی توشه تنها کاری هم که می شه کرد انتظاره

انتظار تا روز مرگ

به هر حال برات آرزو می کنم که هر جا هستی خوشحال باشی و گل خنده  روی لبت

موندگار باشه.

عیدت مبارک عزیزم

گفتم شاید ندیدنت

                از خاطرت دورم کنه

                                دیدم ندیدنت فقط

                                               می تونه که کورم کنه

                                                                    می تونه که کورم کنه

من برای مرگ خود یک بهانه می خواهم یک بهانه پوچ عاشقانه می خواهم

از غمی که می دانی با تو بودنم مرگ است بی تو بودنم هرگز

گر بهانه این اشد من بهانه می گیرم

                                              عاشقانه می میرم